Religia prawa a religia ducha

Żadna religia nie powinna dominować prawa. Prawo powinno być oparte na prawach człowieka. Powoływanie się na święte księgi w kształtowaniu prawa jest czymś naganym, gdyż  narzuca poglądy danej religii innym ludziom, którzy nie są jej wyznawcami, czyli naursza się prawo do wolności sumienia. Poza tym opieranie się bezpośrednio na religii w kształtowaniu prawa prowadzi do degradacji samego znaczenia religi dla człowieka. Następuje przesunięcie środka ciężkości z rozwoju własnej duchowości na źródło postępowania. Prawa powinny być kształtowane na fundamentalnym prawie każdego człowieka do decydowania o swoim życiu i obowiązku poszanowania takiego prawa względem innych osób. Istnieje różnica między religią prawa a religią ducha.

Religia prawa

W religiach skupionych na ustanawianiu prawa a nie rozwojowi ludziej duchowości obecna jest negacja człowieka do prawa bycia sobą. Rozgrywa się ona na wielu poziomach i prowadzi do przemocy i zniewolenia. Taka religia pragnie kształtować wszystkie sfery życia człowieka zmuszając go do przyjęcia określonej wygodnej dla danej religii postawy i eliminując z niego zdolność do krytycznego myślenia i naukowej weryfikacji tez na których religia się kształtuje (ślepa wiara i posłuszeństwo przede wszystkim). Przywódcy takich religii lubia stawiać się w pozycji Absolutu-Boga jako wyjątkowo wybrani i powołani do tego, aby rządzić i wprowadzać prawa (prowadzić dusze). Uważają przez to, że należą się im szczególne prawa i zaszczyty. Tymczasem w istocie swojej wciąż sa takimi samymi ludźmi jak inni. Biologia ich ciała nie zmienia się od tego, że uważają się za naznaczonych. No może rosną im bardziej brzuchy, na wskutek łakomstwa i braku aktywności fizycznej. Postawy takie naznacza więc pychą oraz mowa, która wzywa do nienawiści innych, którzy nie uznają ich prymatu i władzy. Znajdują sobie inne grupy społeczne które oskarżają o zło, sami nie doszczegając zła ktore czynią.

Zewnętrzny wróg głównym tematem religii prawa

Poprzez znalezienie zewnętrznego wroga, eliminują z człowieka potrzebę rozprawienia się z własnymi desktruktywnymi sposobami myślenia i działania, a przez to polepsza samopoczucie.W tym celu tworzy się tezy, które pozbawione są naukowych uzasadnień i zaprzeczają rozwojowi nauki, która obnaża ich zakłamanie. Kreacja zewnętrznego wroga lokuje uwagę w kogoś zewnętrznego, odwaracjąc uwagę od zaniedbań i duchowego gwałtu religii prawa. Dodatkowo często towarzyszy temu materialną chęć zarobku na ludziach zarówno wierzących jak i niewierzących. Manifestuje się ona w rządaniu uznania ich wyjątkowej roli w społeczeństwie, a przez to obowiązkowi wspierania ich materialnemu.

Religia ducha

Religia ducha nie skupia się na kształtowaniu i narzucania wizji świata, ale na odkrywaniu w człowieku dobra i jego rozwojowi poprzez rozwój jego wolności w otoczeniu innych wolnych osób. Istnieje, więc jako narzędzie służebne w stosunku do duchowości. Tym samym odwołuje się do fundamentalnej zasady praw człowieka. Prawdziwa religia nie używa swoich świętych ksiąg, jako wezwanie do dyskredytacji drugiego człowieka. Nie chce też ona kształtować prawa, gdyż nie jest to jej zadaniem. Prawdziwa religia budzi człowieka do poszanowania innych i ich wolności, poprzez odkrywanie duchowości każdego człowieka, która mimo wielu wspólnych czynników pozostaje w znacznej mierze czymś indywidualnym. Człowiek reflektując i pracując nad sobą jest wstanie odkryć poprzez nią nowy wymar swojego życia, uwolnić się od desktruktywnych przywiązań i otowrzyć na innych ludzi w poszanowaniu ich, jak i własnej istoty, nie raniąc przy tym innych.

Related Posts
Share via